Cmentarz Żydowski

Częstochowa to moje miasto rodzinne, ale cmentarz odwiedziłam po raz pierwszy. I się zachwyciłam, jest tam tak spokojnie, majestatycznie i niesamowicie. Miejsce jest dość zaniedbane, ale wiele pomników jest przepięknych. Warto wejść głębiej poza wyznaczone ścieżki i odkrywać to co kryje się pod wszechobecnym bluszczem.

Magiczne miejsce. Półmrok, promienie słoneczne gdzieniegdzie przebijające się przez korony drzew. Pyłki unoszące się w powietrzu. Bluszcz oplatający drzewa i nagrobki..
Szacunek dla miejsca. Należy zachować ostrożność, ze względu na zapadnięte groby.
Szkoda, że cmentarz zaniedbany i zapomniany.

Cmentarz 3 ci co do wielkosci w Polsce Ostatnio wiele pracy wklada tu młodzież Izraela i Polski Ostatnia uroczystość z udziałem ważnych osobistości przebiegła bardzo uroczyście

Jak ktoś lubi takie klimaty to zapraszam na wycieczkę po Częstochowskim Kirkucie obojętnie lato czy zima każda pora tam ma swój urok raz chyba do roku są tam robione wycieczki z przewodnikiem z Częstochowskiego muzeum z Panem Wiesławem Paszkowskim to bardzo wspaniały i miły człowiek świetnie opowiada wszystko co robi to robi z pasją.

Zaczarowane miejsce. Zielone przez cały rok dzięki niesłychanej ilości wspaniałych bluszczy porastających drzewa. Miejsce niczym z filmu grozy. Polecam choć dojazd fatalny i zniechęcający. Warto!

Z pewnością dobrze, że obiekt w ogóle jeszcze istnieje. Źle, że jest zaniedbany. W krótkiej notatce dotyczącej kirkutu, umieszczonej przy wejściu, widnieje zdanie, iż cmentarz zniszczyli Niemcy w 1943 roku. Przyznam się, że byłby to jedyny znany mi przypadek. Pomijam juz techniczną stronę (położyli ogień artyleryjski?, wysłali batalion saperów?). Niemcy niszczyli synagogi, mordowali Żydów... ale niszczyć kirkuty??? Po co??? Natomiast omalże do perfekcji opanowano to po 1945 roku. Ale wtedy Niemców już tu nie było. Warto jednak zwiedzić obiekt, bo jest to kawałek historii.

Kiedy przekraczasz bramę, zaczyna się magia. Nagrobne płyty pomiędzy porośniętymi niesamowitym bluszczem o zielonych nawet zimą liściach, drzewami. Troszkę niepokojąca sceneria, której nie powstydził by się dobry horror. Stare. Spatynowane. Pokryte mchem. Zaczynasz się przyglądać i widzisz, że są zniszczone. Każda nekropolia jest miejscem szczególnym. Tutaj mocno odczujesz powiew historii. Te kamienie opowiadają swoje trudne dzieje. Pamiętam, jak wiele lat temu, trafiłem tam po raz pierwszy. Wówczas brnąc poprzez wysoką trawę, nagle zaskoczył mnie widok zniszczonego nagrobka. Było w tym niesamowite fotograficzne piękno, utrwalone wówczas na światłoczułej kliszy. Dziś, na szczęście wita Cię piękna brama i zadbana, prowadząca w głąb nekropolii aleja. To wspaniałe, że ktoś pamięta, ze czuwa, że to ponadczasowe, niesamowite miejsce spoczynku wielu istnień ludzkich, doczekało się tylu zabiegów, które przywróciły temu miejscu mistyczny wygląd cmentarza, miejsca pamięci. Cieszę się, że pielęgnujemy PAMIĘĆ
o Nich. Pamięć o tych, którzy wraz z rzeką czasu odeszli do krainy wspomnień. Wspaniale, że ktoś dba o to miejsce. Miejsce pełne mistycyzmu, niemal magii. Jeśli pragniesz wycieczki do miejsca, w którym żyją duchy historii, to dobrze trafiłeś. Jeśli jeszcze tam nie byłeś, wybierz się na spacer po tym przepełnionym magią miejscu i chłonąc bajkową ciszę, ciesząc oczy przepiękną scenerią, pozdrów tych którzy odeszli i odetchnij od codziennego zgiełku.

Klimatyczne, mroczne miejsce. Bardzo zaniedbane.