Centralne Muzeum Jeńców Wojennych

Muzeum mimo że leży raczej z dala od głównych szlaków turystycznych warte odwiedzenie, nie tylko przez pasjonatow historii. W budynku muzeum znajdują się cztery wystawy poświęcone historii obozu jenieckiego w Łambinowicach. Ku mojemu zaskoczeni około się że nie jest już to zwykle muzeum jakim było dwadzieścia kilka lat temu. Wystawy są multimedialne pokazane w bardzo ciekawy i przystępny sposób. Nie powstydziło by się ich żadne muzeum znajdujące się w dużym mieście. Szczególne podziękowania dla Pana który zapoznał nas z wystawami. Naprawdę warto odwiedzić.

Remont, nie byłem w środku. Słabe oznaczenie czy można zwiedzać czy też nie.

W 80 rocznicę odwiedziłem miejsce gdzie mój Ojciec spędził swoje młodzieńcze lata wzięty do niewoli po rozbiciu jego jednostki pod Hrubieszowem. Miejsce niesamowite /jeszcze w totalnej ruinine/ w trakcie prac rekonstrukcyjnych. Ogromny teren / powierzchniowo największy obóz jeniecki do 1943 r./ gdzie przetrzymywani byli żołnierze wszystkich narodowości. Historia obozu a właściwie kompleksu obozów sięga lat 1860-tych do okresu powojennego kiedy to osadzano tam ludność cywilną: niemiecką, ślązakow, Powstańców Warszawskich, żołnierzy AK. Wszystkim polecam poznanie tego kawałka historii tym bardziej że muzealnicy tam pracujący traktują swoją działalność jak misję i chętnie dzielą się wszystkimi informacjami i wiedzą.

Muzeum to jeden budynek, to, co zostało po byłym obozie znajduje się kilka kilometrów za bramą muzeum w lesie. Pozostałości nie zostały szczegółowo opisane, warto zatem dokładnie zapoznać się z informacjami na tablicy umieszczonej przy parkingu dla zwiedzających. Na końcu kompleksu poobozowego znajduje się pomnik pamięci Powstańców Warszawakich, którzy byli tu przetrzymywani.

Miejsce warte odwiedzenia. Bardzo nietypowe muzeum, gdyż większość ekspozycji to ekspozycja plenerowa. W Łambinowicach znajdowały się obozy jenieckie w czasie kilku konfliktów. Cmentarz jeniecki z I wojny światowej robi ogromne wrażenie.

Muzeum nowoczesne multimedialne, miejsce pełne historii, zmuszające do refleksji, pamięci i szacunku. Fotografie, notatki, pamiątki i filmy są świadectwem wydarzeń, które nigdy nie powinny mieć miejsca. Pamiętamy, przekazujmy kolejnym pokoleniom, by nie dopuścić do powtórki.

Obiekt udostępniony zwiedzającym na początku lat 90 XXw. Najbardziej tragiczne w dziejach obozu łambinowickiego były lata 1939-1945, kiedy pełnił funkcję obozu jenieckiego i 1945-1946 – gdy przetrzymywano w nim ludność pochodzenia niemieckiego (bądź za taką uznawaną).Obóz Pracy w Łambinowicach – utworzony w lipcu 1945 przez Polaków jako „obóz przesiedleńczy”, funkcjonował do października 1946 r. i pozostawał niemal do końca lat 80. XX wieku tematem tabu.

Niepozorny budynek przywodzący raczej na myśl izbę pamięci skrywa absolutną perełkę. Fantastycznie zorganizowane nowoczesne muzeum, gdzie można zobaczyć autentyczne przedmioty w multimedialnej otoczce tysięcy filmów, zdjęć i nagrań audio opowiadające o historii i życiu codziennym wszystkich obozów jenieckich jakie tam się mieściły w przeszłości poczynając od wojny prusko-francuskiej, poprzez I I II światowe, a kończąc na stalinowskim obozie dla Niemców i Ślązaków (to ostatnie w osobnym budynku wartowni). Zdecydowanie warto.